رشته های ورزشی

آشنایی با رشته ورزشی اسکواش

اسکواش (Squash) نخستین بار در در سال ۱۸۳۰ در مدرسه هارو در انگلستان ابداع شد. در سال ۱۸۷۴ این رشته ورزشی و مسابقه‌ های آن در انگلستان رسمیت یافت و در سال ۱۸۸۳ نخستین زمین اسکواش در شهر مسجد سلیمان به وسیلهٔ شرکت نفت ساخته شد. در سال ۱۹۱۱ قوانین بازی و ابعاد زمین توسط انگلیسی‌ ها ضابطه‌ مند شد و به شکل امروزی درآمد. در سال ۱۹۶۷ فدراسیون بین‌ المللی اسکواش با شرکت ۷ کشور تأسیس شد و در سال ۱۹۹۲ نام آن به فدراسیون جهانی اسکواش (WSF) تغییر کرد.

اسکواش که در فارسی با نام «کوبان» هم شناخته می شود ورزشی راکتی است که به صورت تک‌ نفره (۲ بازیکن) و دو نفره (۴ بازیکن) در زمینی کاملاً احاطه‌ شده با دیوارهای معمولاً شیشه‌ ای بازی می‌ شود. شیشه‌ ای بودن دیوارها تماشای بازی توسط تماشاگران را امکان‌ پذیر می‌کند. در مسابقه‌ های بین‌المللی دیوارهای بیشتری از جنس شیشه در نظر گرفته می‌ شوند.

یکی از دشواری‌ های اسکواش این است که برخلاف دیگر ورزش‌ های راکتی، توپ در اغلب اوقات از پشت سر بازیکن می‌ آید. اسکواش با توپ و راکت مخصوص بازی می‌ شود. هدف اصلی این بازی، ضربه‌ای به توپ است که حریف نتواند به راحتی ضربه بعدی را به دیوار بزند یا به دشواری واکنش نشان دهد.

وجه تمایز اسکواش با بسیاری از ورزش‌ های مشابه عدم وجود محدودیت در زمین است. به این معنی که بازیکنان می‌ توانند در تمام قسمت‌ های زمین بدون این‌ که بخشی از آن مختص یک بازیکن باشد ضربه بزنند. این ورزش، به گفته بسیاری، سریع‌ ترین ورزش است که بیشترین سلامتی را برای بازیکنش به ارمغان می‌ آورد.

بازیکنان اسکواش در زمینی که فقط ضلع پشتی آن شیشه‌ ای است

راکت اسکواش

در گذشته، راکت‌ ها را از چوب درخت زبان‌ گنجشک می‌ ساختند ولی راکت‌ های امروزی بیشتر از جنس فلز، گرافیک یا کولار و فیبر کربن ساخته می‌ شوند. طول راکت ۶/۶۸ و عرض آن ۵/۲۱ سانتی‌ متر است. بیشترین وزن مجاز برای راکت ۲۵۵ گرم است ولی وزن معمولشان بین ۱۱۰ تا ۱۵۰ گرم است.

راکت و توپ اسکواش

توپ اسکواش

قطر توپ‌ های اسکواش بین ۳۹/۵ و ۴۰/۵ میلی‌ متر است و وزنشان بین ۲۳ تا ۲۵ گرم. این توپ‌ ها را از دو لایه لاستیک فشرده به صورت توخالی می‌ سازند. دمای هوا بر میزان پرش توپ تأثیر می‌ گذارد به این معنی که هرچه‌ قدر توپ گرم‌ تر باشد بالاتر و بیشتر می‌ پرد. اغلب پیش از شروع بازی با زدن چند ضربه توپ را گرم می‌ کنند. توپ‌ ها از لحاظ میزان پرش انواع مختلفی دارند که با رنگ و تعداد خال‌ هایشان مشخص می‌ شود. بدین ترتیب:

توپ دو خال زرد: توپی استاندارد که از سال ۲۰۰۰ در مسابقات اسکواش جای توپ تک خال زرد را گرفت.

توپ تک خال زرد: این توپ تا سال ۲۰۰۰ در مسابقات اسکواش استفاده می‌ شد. تفاوت آن با نمونه دو خالش در سریع‌ تر گرم‌ شدنش است که باعث می‌ شود هنوز هم گاهی به هنگام زمستان از آن استفاده شود.

توپ با خال آبی: این توپ به دلیل قدرت پرش بالایی که دارد برای مبتدی‌ ها و بازیکنان کم‌ سن و سال به کار می‌ رود. گرچه برخی مربی‌ های اسکواش معتقدند که بهتر است اسکواش را از همان ابتدا با توپ دو خال زرد آموزش داد تا بازیکن به توپی با قدرت بالا عادت نکند.

توپ تک خال قرمز: توپی سبک که قدرت پرش بالایی دارد.

توپ سفید: این توپ در زمین‌ های تمام‌ شیشه به کار می‌ رود.

توپ آبی: این توپ بزرگ‌ تر از توپ‌ های استاندارد است و قدرت پرش بسیار بالایی دارد و برای آموزش کودکان و خردسالان به کار می‌ رود.

شیوه بازی

بازی با زدن سرویس آغاز می‌ شود و پس از برخورد به دیوار با زاویه‌ ای معین وارد زمین سرویس می‌ شود. هر بازیکن به طور یکی‌ در میان توپ را با راکت به دیوار روبرو می‌ زند و حریف باید آن را به همان دیوار برگرداند. ضربه‌ ها باید با سرعت و زاویه‌ ای زده شوند که حریف نتواند توپ را به دیوار روبرو برگرداند. مسابقه اسکواش شامل سه یا پنج گیم و در هر گیم بازیکنی که زودتر به امتیاز یازده برسد، برنده است، البته حتما با اختلاف دو امتیاز.

انواع ضربه

درایو مستقیم (straight drive):‍ درایو در اصل به معنی هل دادن می‌ باشد و در اسکواش به ضربه‌ ای تلقی می‌ شود که مستقیم و به صورت موازی و نزدیک به دیوارهای کناره زده می‌ شود. این ضربه معمولاً به عقب زمین بر می‌ گردد و یکی از ضربات اصلی است. به این ضربه ریل (rail) هم می‌ گویند. چنین ضرباتی که در آن توپ مسیری طولانی را در زمین طی می‌ کند ضرباتی با “طول خوب ” (good length) می‌ گویند.

بوست یا ضربهٔ زاویه‌دار (ام تو) (boast): این واژه به معنی اولین تراش‌ هایی است که مجسمه‌ سازان و سنگ‌ تراشان با اسکنهٔ پهن انجام می‌ دهند. همان‌ طور که از نامش بر می‌ آید در این ضربه، توپ را ابتدا به دیوار کناره، دیوار فورهند (forehand) یا بَک‌ هَند (backhand) می‌ زنند سپس با زاویه‌ ای باز به دیوار روبرو برخورد می‌ کند.

والی (volley): این واژه از ریشه لاتین به معنی پرواز کردن گرفته شده است. در این ضربه توپ پس از برخورد به دیوار روبرو پیش از این‌ که به زمین برخورد کند مستقیم به سمت دیوار روبرو شلیک می‌ شود. این ضربه سرعت بازی را بالا می‌ برد و معمولاً بعد از سرویس زده می‌ شود.

ضربه دراپ (drop shot) یا ضربه کوتاه و آهسته: دراپ در اصل به معنی پایین آوردن، افتادن و کاهش یافتن است. توپ را به آرامی به دیوار جلو می‌ زنند به گونه‌ ای که در گوشهٔ جلویی زمین در نزدیکی دیوار روبرو به زمین برخورد کند.

لاب (lob): این ضربه با ارتفاع بالا به دیوار جلویی زده می‌ شود در نتیجه به عقب زمین برمی‌ گردد این ضربه حالت کمانی دارد.

کراس (cross): این واژه به معنی عبور از خط است (فرهنگ لانگمن) و به ضربه‌ ای اطلاق می‌ شود که از یک سمت زمین با زاویه به دیوار روبرو برخورد می‌ کند و به سمت دیگر زمین برمی‌ گردد. بدین معنا که اگر توپ از سمت فورهند زمین زده شود در قسمت بَک‌ هَند فرود می‌ آید و بالعکس.

کیل (kill): کیل به معنی کشتن است و به ضربه‌ ای تیز و قدرتی اطلاق می‌ شود که محکم ولی با ارتفاع کم به دیوار جلویی زده می‌ شود. کیل در واقع ضربه نیست و توپ پس از برخورد روی سطح زمین برمی‌ گردد.

تریکل بوست (trickle boast): ریشه واژه تریکل از strike به معنی ضربه یا اصابت است و به حرکتی آهسته اطلاق می‌ شود. این ضربه همان پرتاب بوست است؛ ولی، برخلاف بوست، در قسمت فورهند به صورت بَک‌ هَند و بالعکس زده می‌ شود.

ضربه نیک (Nick Shot): واژه نیک در اصل به معنی شکاف یا بریدگی کوچک است. و به ضربه‌ ای اطلاق می‌ شود که پس از برخورد به دیوار جلویی به گوشه و کف زمین برخورد کند و باعث می‌ شود که توپ مثل ضربه کیل به درون زمین برنگردد یا با ارتفاع خیلی کم برگردد.

اسکید بوست (Skid Boast): واژه اسکید در اصل به معنی رانده شدن به کناره است. و به ضربه‌ ای اطلاق می‌ شود که از یکی از گوشه‌ های عقبی زمین با ارتفاع بالا و زاویه تند در طول دیوار کناره زده شود؛ یعنی ابتدا به دیوار کناره برخورد می‌ کند و سپس با ارتفاع زیاد به میانه دیوار جلویی می‌ خورد. اگر به درستی زده شده باشد پس از آن به دیوار کناره مقابل برخورد می‌ کند و پس از رد شدن از حریف در نزدیکی دیوار عقبی فرود می‌ آید.

ریباند (rebound): این واژه از دو بخش ری (re) به معنی دوباره و باند (bound) به معنی بازگشتن تشکیل شده است و به ضربه‌ ای اطلاق می‌ شود که در پاسخ به ضربه‌ ای که به عمق زمین برسد به کار می‌ رود. به این صورت که توپ را به جای اینکه به سمت دیوار روبرو بزنند، از شیشه عقب کمک می‌ گیرند بنابراین توپ پس از برخورد به شیشه عقب به شدت به سمت دیوار روبرو پرتاب می‌ شود.

بوست یا نیک سه دیواره (۳-wall Nick): در این ضربه، توپ پس از برخورد با زاویه بسته به دیوار کناره به دیوار جلویی می‌ خورد سپس با زاویه به دیوار کناره روبرو برخورد می‌ کند. در واقع در این ضربه به جز شیشه عقبی زمین، توپ به هر سه دیوار دیگر برخورد می‌ کند.

طرح‌ها

گونه‌ های دیگری از ورزش اسکواش که برای گسترش آن طراحی شده‌ اند:

  • مینی اسکواش
  • اسکواش ساحلی
  • اسکواش باز

 

منبع
مجله میچکا
برچسب ها
نمایش بیشتر

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا
بستن